มอก. 60793 เล่ม 1(31)-2567

ขอบข่ายมาตรฐาน

- ระบุค่าความต้านแรงดึงภายใต้การโหลดเชิงพลวัติของตัวอย่างเส้นใยนำแสง โดยวิธีนี้จะทดสอบความยาวแต่ละส่วนของเส้นใยนำแสงที่ไม่เป็นสายเคเบิลและไม่เป็นกลุ่มเส้นใยนำแสง การทำให้เส้นใยนำแสงเสียหายเกิดจาก การควบคุมการเพิ่มขึ้นของค่าความเค้นและความเครียดอย่างสม่ำเสมอตลอดความยาวเส้นใยและส่วนหน้าตัด ค่าความเค้นและค่าความเครียด จะเพิ่มขึ้นในอัตราคงที่จนกระทั่งเส้นใยขาด - การกระจายของค่าความต้านแรงดึงของเส้นใยนำแสงที่ให้ไว้ขึ้นอยู่กับ ความยาวของตัวอย่างทดสอบ ความเร็วของโหลด และภาวะแวดล้อม การทดสอบสามารถใช้ตรวจสอบหากต้องการข้อมูลทางสถิติของ ความแข็งแรงเส้นใย ผลการทดสอบให้รายงานในรูปแบบของการกระจายเชิงสถิติของการควบคุมคุณภาพ โดยปกติควรดำเนินการทดสอบหลัง การปรับสภาวะอุณหภูมิและความชื้นของตัวอย่างทดสอบ อย่างไรก็ตาม บางกรณีอาจทำการทดสอบภายใต้ภาวะอุณหภูมิและความชื้นโดยรอบก็ได้ - สามารถใช้วิธีนี้กับเส้นใยนำแสงประเภท A1 ประเภท A2 ประเภท A3 ประเภทชั้น B และประเภทชั้น C - วัตถุประสงค์ของมาตรฐานนี้คือ กำหนดคุณลักษณะที่ต้องการสำหรับลักษณะเฉพาะทางกลเรื่องความต้านแรงดึง