มอก. 60068 เล่ม 2(46)-2567

ขอบข่ายมาตรฐาน

- แบบของส่วนสัมผัสและส่วนเชื่อมต่อ เนื่องจากการทดสอบนี้มีจุดประสงค์พิเศษสำหรับส่วนสัมผัสและ ส่วนเชื่อมต่อบางแบบ (ยกเว้นแบบเชื่อมติดหรือแบบบัดกรี (welded or soldered type)) คำอธิบายสั้นๆ เกี่ยวกับส่วนสัมผัสและส่วนเชื่อมต่อเหล่านี้จึงมีประโยชน์ - ส่วนสัมผัสและส่วนเชื่อมต่ออาจแบ่งได้เป็นสองแบบ คือ แบบถาวร หรือแบบชั่วคราว ทั้งสองกรณี พื้นผิวโลหะถูกยึดเข้าด้วยกันโดย แรงภายนอก - ในกรณีของส่วนเชื่อมต่อแบบถาวร แรงมีค่าสูงมากและมักทำให้เกิด การเสียรูปของโลหะอย่างถาวร และเป็นไปได้ว่ามีการเชื่อมเฉพาะจุดเกิดขึ้น ส่วนเชื่อมต่อนี้ไม่เจตนาให้ต่อแล้วแยกออกจากกันในระหว่าง อายุการใช้งาน ตัวอย่างของส่วนเชื่อมต่อแบบถาวร เช่น ข้อต่อแบบย้ำและแบบพัน (crimp and wrap joint) - ส่วนเชื่อมต่อแบบชั่วคราว แรงที่ยึดโลหะที่สัมผัสกันนั้นเปรียบเทียบแล้ว น้อยกว่า และได้รับการออกแบบให้ต่อแล้วแยกออกจากกันได้หลายครั้ง ในระหว่างอายุการใช้งาน ตัวอย่างของส่วนเชื่อมต่อแบบชั่วคราว เช่น ขั้วต่อ สวิตช์ และรีเลย์ ในส่วนเชื่อมต่อแบบชั่วคราว พื้นที่โลหะ ที่สัมผัสกันบางกรณีเรียกว่า ส่วนสัมผัส - ส่วนสัมผัสหรือบริเวณสัมผัสในส่วนเชื่อมต่อแบบชั่วคราวทำด้วยโลหะ หลายชนิดตามหน้าที่และการใช้งาน โลหะส่วนใหญ่ (ยกเว้นโลหะมีค่า) เผชิญกับบรรยากาศกัดกร่อน เมื่อวัสดุสัมผัสสึกกร่อน ความต้านทาน ส่วนสัมผัสจะเพิ่มขึ้น การใช้ส่วนสัมผัสที่เป็นโลหะมีค่ามีค่าใช้จ่ายสูง ดังนั้นจึงเป็นเรื่องปกติในการใช้งานหลายประเภทที่จะใช้โลหะผสมหรือ การเคลือบโลหะมีค่าสำหรับโลหะฐานของวัสดุสัมผัส - ในกรณีของข้อต่อถาวร (permanent joint) การใช้โลหะมีค่าไม่ใช่เรื่องปกติ และคาดว่าจะเกิดการกัดกร่อนพื้นผิวภายนอกโดยไฮโดรเจนซัลไฟด์ แต่ในข้อต่อแบบย้ำหรือแบบพันที่ออกแบบและผลิตอย่างเหมาะสม การกัดกร่อนจะไม่เกิดขึ้นระหว่างพื้นผิวสัมผัสเนื่องจากมีการเชื่อมเย็นและความดันสูง อย่างไรก็ตาม ในข้อต่อที่ผลิตไม่ดีหรืออ่อนแอลงเนื่องจากวัฏจักรทางความร้อน ก๊าซที่มีฤทธิ์กัดกร่อนจะแทรกซึมเข้าไปในบริเวณสัมผัส ส่งผลให้มีความต้านทานส่วนสัมผัสเพิ่มขึ้น - วัตถุประสงค์ของการทดสอบ การทดสอบนี้ทำเพื่อประเมินผลที่ตามมาของการทำให้เงินและโลหะผสมเงินมัวหมอง ซึ่งได้รับการตรวจสอบโดยห้องปฏิบัติการและการทดสอบในภาคสนามกับเงิน แม้ว่าการทดสอบจำกัดเฉพาะส่วนประกอบที่มีส่วนสัมผัสเป็นโลหะผสมเงิน - เมื่อการทดสอบความมัวหมองเดียวกันเหมาะสมกับการทดสอบตัวอย่าง ที่มีวัสดุสัมผัสต่างกัน สภาวะ การทดสอบอาจเพิ่มความเร่งที่แตกต่างกัน (ดูข้อ 5)และอาจต้องใช้ประสบการณ์และการทดลองอย่างมากในการประเมินผลลัพธ์สัมพัทธ์ ส่วนสัมผัสโลหะผสมของเงินและแพลเลเดียมเป็นกรณีที่การทดสอบ มีความเหมาะสม แต่จำเป็นต้องได้รับการดูแล - เมื่อการทดสอบใช้สำหรับส่วนสัมผัสและส่วนเชื่อมต่อที่เป็นโลหะผสมเงิน และเงินร่วมกับวัสดุอื่น คาดว่าการทดสอบจะให้ผลลัพธ์ที่สมจริงมากขึ้น สำหรับเงินร่วมกับโลหะมีค่ามากกว่าที่จะทำกับโลหะผสมเงิน (หรือโครงสร้าง) กับปริมาณอย่างมีนัยสำคัญของโลหะฐาน กรณีต่อไปนี้ เป็นตัวอย่าง - ส่วนสัมผัสทองคำส่วนใหญ่ไม่ได้รับผลกระทบจากการทดสอบ - ส่วนสัมผัสที่มีชั้นทองคำบนส่วนสัมผัสเงินหรือทองคำในบริเวณใกล้ กับเงิน จะได้รับผลกระทบเนื่องจากปรากฏการณ์ของซิลเวอร์ซัลไฟด์ ที่คืบคลาน ผลกระทบทั้งสองนี้เป็นการสะท้อนความจริงของพฤติกรรมในภาคสนาม - ทองแดงและโลหะผสมที่มีทองแดงในเปอร์เซ็นต์สูง (เช่น ฟอสเฟอร์บรอนซ์ หรือทองเหลือง) จะมัวหมองอย่างมากในบรรยากาศทดสอบอันเนื่องมาจากการก่อตัวของคอปเปอร์ซัลไฟด์ อย่างไรก็ตาม การทำให้มัวหมองแบบนี้ไม่ค่อยมีอิทธิพลในทางปฏิบัติ เนื่องจากการก่อตัวของออกไซด์จะยับยั้ง การเพิ่มขึ้นของซัลไฟด์ ดังนั้นการทดสอบจึงไม่เหมาะสมในกรณีเหล่านี้ หากต้องการพฤติกรรม การทำให้มัวหมองซึ่งคล้ายคลึงกับที่เกิดขึ้น ตามธรรมชาติ