มอก. 4282-2567

ขอบข่ายมาตรฐาน

- กำหนดขึ้นโดย ISO 3648:1994+Cor 1:1996(E) Aviation fuels - Estimation of net specific energy มาใช้โดยวิธีพิมพ์ซ้ำ (reprinting) ในระดับเหมือนกันทุกประการ (identical) โดยใช้ ISO ฉบับภาษาอังกฤษ เป็นหลัก - อธิบายวิธีการประมาณค่าพลังงานสุทธิจำเพาะ (net specific energy) ของเชื้อเพลิงอากาศยานจากจุดอะนิลีน(Aniline point) ความหนาแน่น และปริมาณซัลเฟอร์ วิธีการประมาณนี้ไม่สามารถใช้ได้กับไฮโดรคาร์บอนบริสุทธิ์ - วิธีการประมาณนี้เป็นวิธีเชิงประจักษ์ และใช้ได้เฉพาะกับเชื้อเพลิงไฮโดรคาร์บอนที่ได้จากกระบวนการกลั่นแบบปกติจากน้ำมันดิบทั่วไป ซึ่งสอดคล้องกับข้อกำหนดของมาตรฐานสำหรับน้ำมันเบนซินอากาศยาน (aviation gasolines) หรือเชื้อเพลิงเทอร์ไบน์ (aircraft turbine) และเชื้อเพลิงเครื่องยนต์ไอพ่น (jet engine fuels) ที่มีจุดเดือดและองค์ประกอบที่จำกัด หมายเหตุ 1 อาจพบการเรียกชื่อที่เข้าใจกันในระดับสากลซึ่งใช้ในอุตสาหกรรมการขนส่งทางอากาศ เช่น: - 100/130, 100LL และ 115/145 สำหรับน้ำมันเบนซินอากาศยาน (aviation gasolines) - Jet A, Jet A-1, Avtur และ JP-8 สำหรับเชื้อเพลิงเทอร์ไบน์อากาศยาน (aviation turbine fuels) ประเภทน้ำมันก๊าด - Avcat และ JP-5 สำหรับเชื้อเพลิงเทอร์ไบน์อากาศยาน (aviation turbine fuels) ประเภทจุดไฟสูง - Jet B, Avtag และ JP-4 สำหรับเชื้อเพลิงเทอร์ไบน์อากาศยาน (aviation turbine fuels) ประเภทช่วงกว้าง - วิธีการนี้ออกแบบมาเพื่อใช้เป็นแนวทางในกรณีที่ไม่สามารถทำการทดลอง หาค่าพลังงานสุทธิจำเพาะได้ หรือไม่สามารถทำได้โดยสะดวก และเมื่อ การประมาณค่าเป็นที่ยอมรับ วิธีการนี้ไม่ได้มีวัตถุประสงค์เพื่อระบุข้อกำหนดเฉพาะหรือวัตถุประสงค์ที่คล้ายคลึงกันที่จะใช้ค่าประมาณของพลังงานสุทธิจำเพาะแทนค่าที่กำหนดโดยการทดลอง หมายเหตุ 2 การประมาณค่าพลังงานสุทธิจำเพาะของเชื้อเพลิงไฮโดรคาร์บอนจากจุด อะนิลีนและความหนาแน่น สามารถพิสูจน์ได้ก็ต่อเมื่อเชื้อเพลิงนั้นอยู่ในประเภทที่มีการกำหนดไว้อย่างชัดเจน ซึ่งความส���มพันธ์ระหว่างพลังงานจำเพาะสุทธิ จุดอะนิลีน และความหนาแน่นนั้น ได้มาจากการวัดเชิงทดลองที่แม่นยำจากตัวอย่างที่เป็นตัวแทนของประเภทนั้น แม้ในประเภทที่กำหนดแล้วก็ตาม ยังควรต้องตระหนักถึงความเป็นไปได้ที่การประมาณค่า อาจผิดพลาดจากปริมาณเชื้อเพลิงแต่ละชนิดในปริมาณมาก