มอก. 4201 เล่ม 1-2567

ขอบข่ายมาตรฐาน

- กำหนดขึ้นโดยรับ ISO 9924-1:2023(E) Rubber and rubber products - Determination of the composition of vulcanizates and uncured compounds by thermogravimetry - Part 1: Butadiene, ethylene-propylene copolymer and terpolymer, isobutene-isoprene, isoprene and styrene-butadiene rubbers มาใช้โดยวิธีพิมพ์ซ้ำ (reprinting) ในระดับเหมือนกันทุกประการ (identical) โดยใช้ ISO ฉบับภาษาอังกฤษเป็นหลัก - กำหนดวิธีการเทอร์โมกราวิเมทรีสำหรับการหาปริมาณสารอินทรีย์ทั้งหมด ปริมาณคาร์บอนแบล็ก และปริมาณเถ้าในวัสดุที่ผ่านกระบวนการวัลคาไนซ์และวัสดุที่ยังไม่ผ่านการวัลคาไนซ์ การสูญเสียน้ำหนักที่อุณหภูมิ 300°C เป็นแนวทางประมาณในการหาปริมาณสารระเหยในวัสดุ - วิธีการนี้เหมาะสำหรับการวิเคราะห์สารประกอบยางและวัสดุที่ผ่านการ วัลคาไนซ์ซึ่งประกอบด้วยยางชนิดต่อไปนี้ ทั้งที่อยู่ในรูปแบบเดี่ยวหรือ ผสมกัน: a) โพลีไอโซพรีนที่มีแหล่งกำเนิดจากธรรมชาติหรือสังเคราะห์; b) โพลีบิวทาไดอีน; c) สไตรีน-บิวทาไดอีนโคพอลิเมอร์; d) ไอโซบิวทีลีน-ไอโซพรีนโคพอลิเมอร์; e) เอทิลีน-โพรพิลีนโคพอลิเมอร์และเทอร์โพลิเมอร์ที่เกี่ยวข้อง หมายเหตุ: ขอบเขตการใช้งานของวิธีการนี้สามารถขยายไปยังการวิเคราะห์สารประกอบที่มีชนิดยางแตกต่างจากที่กล่าวในข้อนี้ได้ โดยมีเงื่อนไขว่าต้องทดสอบ ความเหมาะสมของวิธีการนี้ล่วงหน้าด้วยการใช้สารประกอบหรือวัสดุ วัลคาไนซ์ที่มีส่วนประกอบคล้ายกัน สารประกอบอื่น ๆ ครอบคลุมในมาตรฐาน ISO 9924-2 - วิธีการนี้ไม่เหมาะสำหรับยางที่มีพอลิเมอร์ที่เกิดกากคาร์บอนในระหว่าง การไพโรไลซิส เช่น ยางที่มีคลอรีนหรือไนโตรเจนเป็นส่วนประกอบ หลายชนิด - วิธีการนี้ยังไม่เหมาะสำหรับวัสดุที่มีสารเติมแต่งที่ทำให้เกิดกากคาร์บอน ในระหว่างการไพโรไลซิส เช่น เกลือโคบอลต์และตะกั่ว หรือฟีนอลิกเรซิน - วิธีการนี้ไม่เหมาะสำหรับสารประกอบที่มีสารฟูและตัวเติมอนินทรีย์ เช่น คาร์บอเนต อลูมิเนียมออกไซด์ที่มีน้ำ ซิลิกอนออกไซด์ที่มีน้ำ หรือซิลิเกต ซึ่งจะสลายตัวในช่วงอุณหภูมิ 25°C ถึง 650°C เว้นแต่จะมีการปรับแก้ที่เหมาะสมโดยอิงตามความรู้ล่วงหน้าเกี่ยวกับพฤติกรรมของตัวเติม - วิธีการนี้ไม่เหมาะสำหรับการหาปริมาณพอลิเมอร์ทั้งหมดของสารประกอบหรือวัสดุวัลคาไนซ์ที่มีส่วนประกอบอินทรีย์ที่ไม่ใช่ยางซึ่งไม่สามารถกำจัดออกได้โดยการสกัดด้วยตัวทำละลายตามมาตรฐาน ISO 1407