มอก. 4199 เล่ม 1-2567

ขอบข่ายมาตรฐาน

- กำหนดขึ้นโดยรับ ISO 815-1:2019(E) Rubber, vulcanized or thermoplastic - Determination of compression set - Part 1: At ambient or elevated temperatures มาใช้โดยวิธีพิมพ์ซ้ำ (reprinting) ในระดับเหมือนกันทุกประการ (identical) โดยใช้ ISO ฉบับภาษาอังกฤษ เป็นหลัก - วิธีการวัดคุณลักษณะของการเสียรูปร่างถาวรหลังการบีบอัดของ ยางวัลคาไนซ์และยางเทอร์มอพลาสติก ที่อุณหภูมิแวดล้อม (1 วิธี) หรือที่อุณหภูมิสูงขึ้น (3 วิธี ได้แก่ วิธี A วิธี B และวิธี C ขึ้นอยู่กับ การปล่อยชิ้นทดสอบเมื่อสิ้นสุดการทดสอบ) - วิธีการวัดนี้มีจุดประสงค์เพื่อวัดความสามารถในการรักษาคุณสมบัติ ความยืดหยุ่นของยางที่มีค่าความแข็งระหว่าง 10 IRHD ถึง 95 IRHD ที่อุณหภูมิที่กำหนด ภายหลังจากที่ถูกบีบอัดเป็นเวลานานในสภาวะที่มี การยืดตัวคงที่ (ปกติ 25%) ภายใต้ชุดสภาวะทางเลือกที่กำหนดไว้ สำหรับยางที่มีค่าความแข็งตั้งแต่ 80 IRHD ขึ้นไปจะใช้ความเครียดอัด ที่ต่ำกว่า: 15% สำหรับยางที่มีค่าความแข็งระหว่าง 80 IRHD ถึง 89 IRHD และ 10% สำหรับยางที่มีค่าความแข็งระหว่าง 90 IRHD ถึง 95 IRHD หมายเหตุ 1: เมื่อยางถูกบีบอัด จะเกิดการเปลี่ยนแปลงทางกายภาพหรือทางเคมีที่อาจทำให้ยางไม่สามารถกลับคืนสู่รูปเดิมได้หลังจากคลายแรงบีบ ซึ่งผลที่ได้คือ การเสียรูปถาวร โดยขนาดของการเปลี่ยนแปลงนี้ขึ้นอยู่กับเวลาและอุณหภูมิของการบีบอัด และรวมถึงเวลา อุณหภูมิ และสภาวะในการคืนรูป ทั้งนี้เมื่ออุณหภูมิสูงขึ้นการเ���ล���่ยนแปลงทางเคมีจะมีความสำคัญมากขึ้นและนำไปสู่การเสียรูปถาวร หมายเหตุ 2: การทดสอบการเสียรูปถาวรหลังการบีบอัดระยะสั้น ปกติใช้เวลา 24 ชั่วโมง ที่อุณหภูมิสูง ใช้การวัดสภาวะการคงรูป วิธีการจำแนกวัสดุ และข้อกำหนด เพื่อให้มั่นใจในคุณภาพของสารผสม การทดสอบระยะยาว ปกติใช้เวลา 1,000 ชั่วโมง ที่อุณหภูมิสูง จะพิจารณาผลกระทบของการเสื่อมสภาพและนิยมใช้ในการคาดการณ์ประสิทธิภาพในการใช้งาน รวมถึงวัสดุที่ใช้ใน การปิดผนึก การทดสอบระยะสั้นที่อุณหภูมิแวดล้อมจะบ่งบอกถึงผลกระทบของการเปลี่ยนแปลงทางกายภาพเป็นหลัก (การเรียงตัวใหม่ของ สายโซ่โมเลกุลและสารเติมแต่ง)