มอก. 4092-2567

ขอบข่ายมาตรฐาน

- กำหนดขึ้นโดยรับ ISO 3958:1996 Passenger cars — Driver hand-control reach มาใช้โดยวิธีพิมพ์ซ้ำ (reprinting) ในระดับเหมือนกัน ทุกประการ (identical) โดยใช้ ISO ฉบับภาษาอังกฤษเป็นหลัก - กำหนดขอบเขตระยะการเข้าถึงด้วยมือ: ขอบเขตของตำแหน่งตัวควบคุมด้วยมือในรถยนต์นั่ง ที่สามารถเข้าถึงได้โดยสัดส่วนที่แตกต่างกัน ของประชากรคนขับชายและหญิง - ใช้กับรถยนต์นั่ง (ข้อ 3.1.1 ใน ISO 3833: 1977) โดยมีจุดประสงค์ไปยังขั้นตอนการออกแบบเริ่มต้นของยานยนต์ใหม่ การใช้งานเพื่อการตรวจสอบเบาะต้นแบบบนรถยนต์จริง จะพิจารณาค่าที่ยอมรับได้สำหรับ H-point จริงและองศาช่วงลำตัวจริง (ตามมาตรฐาน ISO/TR 9511) - ขอบเขตระยะการเข้าถึงด้วยมือใช้โดยตรงกับรถยนต์นั่งพวงมาลัยซ้าย ที่ออกแบบมาสำหรับผู้ขับขี่ที่นั่งบนที่นั่งแบบยาว (Full-width) หรือ ที่นั่งแบบเดี่ยว (Single-width) ที่มีการปรับเบาะนั่งไปด้านหน้าและด้านหลังในแนวระนาบได้ การใช้งานกับรถยนต์พวงลัยขวาให้ใช้ด้าน ตรงกันข้ามแบบสมมาตร - ขอบเขตระยะการเข้าถึงสร้างขึ้นโดยเข็มขัดนิรภัยแบบ 3 จุดที่ยึดอยู่กับที่ (static three-point restraint) ซึ่งถูกอธิบายไว้ในส่วนของบทนำ มีจุดประสงค์เพื่อใช้กำหนดระยะการเข้าถึงที่ถูกจำกัด ขอบเขตระยะ การเข้าถึงสร้างขึ้นโดยเข็มขัดนิรภัยแบบพาดตัก (lap belt) (type1) มีจุดประสงค์เพื่อใช้กำหนดระยะการเข้าถึงที่ไม่ถูกจำกัด สามารถใช้ได้กับระบบยึดเหนี่ยวที่ปล่อยให้ไหล่เป็นอิสระได้ ขอบเขตระยะการเข้าถึงด้วยมือสามารถใช้ได้โดยตรงสำหรับการใช้นิ้วทั้งสาม เอื้อมไปยังแป้นควบคุมที่ ติดตั้งอยู่ด้านหน้า ที่มีเส้นผ่านศูนย์กลาง 25 mm สามารถเคลื่อนที่ไปด้านหน้าและด้านหลังในแนวระนาบได้ ขอบเขตระยะการเข้าถึงด้วยมือสามารถใช้ได้โดยกับปุ่มควบคุมที่ติดตั้งด้านหน้าประเภทอื่น ๆ โดยใช้ตัวแปรการปรับค่าที่เหมาะสม ซึ่งจะพิจารณาโหมดการทำงานของตัวควบคุม: ก) ปุ่มควบคุมด้านหน้า ที่สามารถเอื้อมนิ้วไปควบคุมได้: ตัวแปรการปรับค่าที่ 50 mm จะต้องถูกเพิ่มไปยังค่าขอบเขตระยะการเข้าถึงที่เข้าถึงได้ในตารางที่เหมาะสม ข) ปุ่มควบคุมด้านหน้า ที่สามารถควบคุมได้เต็มมือ: ตัวแปรการปรับค่า ที่ 50 mm จะต้องถูกหักออกจากค่าในตารางของระยะการเข้าถึงที่เข้าถึงได้