มอก. 3928 เล่ม 1-2567

ขอบข่ายมาตรฐาน

- กำหนดขึ้นโดยรับ ISO 8894-1:2010 Refractory materials — Determination of thermal conductivity — Part 1: Hot-wire methods (cross-array and resistance thermometer) มาใช้ โดยวิธีพิมพ์ซ้ำ (reprinting) ในระดับเหมือนกันทุกประการ (identical) โดยใช้ ISO ฉบับภาษาอังกฤษเป็นหลัก - กำหนดการหาค่าการนำความร้อนโดยวิธีลวดร้อน (ครอสอาร์เรย์ และเทอร์โมมิเตอร์วัดความต้านทาน) ของผลิตภัณฑ์และวัสดุทนไฟ ที่ไม่มีคาร์บอนและเป็นฉนวนไฟฟ้า - วิธีการทดสอบนี้ใช้สำหรับวัสดุที่มีความหนาแน่นและเป็นฉนวน (ผลิตภัณฑ์ มีรูปร่าง วัสดุทนไฟแบบหล่อ วัสดุทนไฟแบบพลาสติก หรือวัสดุทนไฟ ที่ได้จากการนำวัสดุที่เป็นผงหรือเม็ดมาบดผสมกัน) มีค่าการนำความร้อนน้อยกว่า 1.5 W/m⋅K (ครอสอาร์เรย์) และน้อยกว่า 15 W/m⋅K (เทอร์โมมิเตอร์วัดความต้านทาน) และค่าการแพร่กระจายความร้อน น้อยกว่า 5 x 10-6 m2/s - ค่าการนำความร้อนสามารถกำหนดได้ที่อุณหภูมิห้องสูงถึง 1 250 °C ซึ่งอุณหภูมิสูงสุด 1 250 °C สามารถลดลงได้ตามขีดจำกัดอุณหภูมิสูงสุด ของวัสดุทนไฟ หรืออุณหภูมิของวัสดุทนไฟที่ไม่ได้เป็นฉนวนไฟฟ้าแล้ว หมายเหตุ 1 โดยทั่วไปการใช้วิธีการนี้ในการทดสอบวัสดุแอนไอโซทรอปิกให้มี ความแม่นยำเป็นเรื่องยากสำหรับวัสดุดังกล่าวดังนั้นจึงให้ขึ้นอยู่กับข้อตกลงกันระหว่างผู้ที่เกี่ยวข้อง 2 ค่าการนำความร้อนของผลิตภัณฑ์ที่มีพันธะไฮโดรเจนหรือพันธะเคมี อาจได้รับผลกระทบจากค่าที่ได้รับจากการประเมินได้ เมื่อปริมาณน้ำ ที่กักเก็บไว้จากการที่วัสดุเกิดการแข็งตัวหรือตกตะกอนได้รับ การปล่อยออกมาหลังจากการเผา วัสดุเหล่านี้จึงอาจต้องได้รับ การเก็บรักษาก่อน ซึ่งลักษณะ ขอบเขต และการวัดอุณหภูมิเบื้องต้น ในระยะเวลาการเก็บรักษาชิ้นทดสอบ ถือเป็นรายละเอียดที่อยู่ นอกขอบข่ายของมาตรฐานนี้ ดังนั้นจึงให้ขึ้นอยู่กับข้อตกลงกันระหว่าง ผู้ที่เกี่ยวข้อง 3 ในการวัดค่าการนำความร้อน ผลลัพธ์ที่คาดหวังจะได้รับอาจถูกต้อง ไม่เพียงพอ หากผู้ทดสอบไม่มีประสบกาณ์และการทำงานตาม มาตฐานโดยเฉพาะ จึงจำเป็นต้องมีประสบการณ์ในการวัดอุณหภูมิ และทักษะในห้องปฏิบัติการ