มอก. 1796-2567

ขอบข่ายมาตรฐาน

- กำหนดขึ้นโดยรับ ISO 3987:2010(E) Petroleum products — Determination of sulfated ash in lubricating oils and additives มาใช้โดยวิธีพิมพ์ซ้ำ (reprinting) ในระดับเหมือนกันทุกประการ (identical) โดยใช้ ISO ฉบับภาษาอังกฤษเป็นหลัก - กำหนดวิธีการหาร้อยละโดยมวลของเถ้าซัลเฟตในน้ำมันหล่อลื่นผสม สารเติมแต่งที่ไม่ผ่านการใช้งาน และในสารเติมแต่งเข้มข้นที่ใช้ในการผสม สารเติมแต่งมักจะมีโลหะเหล่านี้อย่างน้อย 1 ชนิด: แบเรียม แคลเซียม แมงกานีส สังกะสี โพแทสเซียม โซเดียม และดีบุก โดยที่ กำมะถัน ฟอสฟอรัส และคลอรีน อาจจะปรากฏในรูปของสารประกอบ - วิธีการหาปริมาณเถ้าซัลเฟตที่มีปริมาณต่ำกว่า 0.02% (m/m) จำกัดเฉพาะน้ำมันที่เติมสารเติมแต่งชนิดปราศจากเถ้า ขีดจำกัดขั้นต่ำ (Lower limit) ในการหาปริมาณเถ้าซัลเฟตด้วยวิธีการนี้คือ 0.005% (m/m) หมายเหตุ 1 เพื่อให้ตรงกับวัตถุประสงค์ของมาตรฐานนี้ คำว่า % (m/m) และ % (V/V) แสดงถึงสัดส่วนโดยมวล และสัดส่วนโดยปริมาตรของวัสดุ ตามลำดับ - ไม่กำหนดมาให้ใช้ในการวิเคราะห์น้ำมันเครื่องใช้แล้วที่มีตะกั่ว และไม่แนะนำให้ใช้ในการวิเคราะห์กับน้ำมันหล่อลื่นที่ไม่เติมสารเติมแต่ง ซึ่งเหมาะกับ การวิเคราะห์ตาม ISO 6245 หมายเหตุ 2 มีหลักฐานว่า ในวิธีการทดสอบนี้ แมกนีเซียมไม่ทำปฏิกิริยาเช่นเดียวกับโลหะอัลคาไล หากพบว่ามีสารเติมแต่งแมกนีเซียม แนะนำให้แปลผลข้อมูลด้วยความระมัดระวัง หมายเหตุ 3 มีหลักฐานว่าตัวอย่างที่มีโมลิบดีนัมผสมจะให้ผลการวิเคราะห์ที่ต่ำ เนื่องด้วยสารประกอบโมลิบดีนัมไม่สามารถทำให้เป็นเถ้าซัลเฟตได้อย่างสมบูรณ์ ที่อุณหภูมิของการเผา - ปริมาณเถ้าซัลเฟตอาจใช้เพื่อระบุความเข้มข้นของสารเติมแต่งที่ประกอบด้วยโลหะในน้ำมันหล่อลื่นใหม่ ในกรณีที่ไม่มีสารฟอสฟอรัส โลหะแบเรียม แคลเซียม แมกนีเซียม โซเดียม และโพแทสเซียมจะถูกเปลี่ยนให้อยู่ในรูปของซัลเฟต และ ดีบุก (IV) และสังกะสีจะถูกเปลี่ยนให้อยู่ในรูปออกไซด์ หมายเหตุ 4 เนื่องด้วยซิงค์ซัลเฟตสามารถสลายตัวไปเป็นออกไซด์ได้อย่างช้า ภายใต้อุณหภูมิการเผาของวิธีการนี้ ตัวอย่างที่มีสังกะสีผสมอยู่ อาจให้ผลได้ หลายค่า จนกว่าซิงค์ซัลเฟตทั้งหมดจะเปลี่ยนเป็นออกไซด์โดยสมบูรณ์ - กำมะถันและคลอรีนไม่รบกวนผลการวิเคราะห์ด้วยวิธีการนี้ แต่เมื่อมีฟอสฟอรัสอยู่ร่วมกับโลหะ อาจพบฟอสฟอรัสบางส่วนหรือทั้งหมด ในรูปของโลหะฟอสเฟตในเถ้าซัลเฟต หมายเหตุ 5 เมื่อทดสอบเมทิลเอสเทอร์ของกรดไขมัน (Fatty acid methyl esters: FAME) ที่สอดคล้องตาม EN 14213 และ EN 14214 โดยใช้มาตรฐานนี้ พบว่ามีความแม่นยำ